Begin september was het zover, ik ging samen met vriendinnetje Chanou op persreis naar Zweden! Zuid-Zweden om precies te zijn, om de regio Skåne te ontdekken. Zweden is een land waar ik al een hele tijd graag naar toe wilde en deze reis heeft me alleen nog maar enthousiaster gemaakt. Ik kan niet wachten om terug te gaan en nog meer van het land te ontdekken. Zover is het voorlopig nog niet, daarom neem ik jullie aan de hand van mijn ervaringen en foto’s gewoon nog even mee naar Skåne. Vandaag een verslag van mijn hele reis met een berg foto’s, volgende week volgt nog een artikel waar verschillende toffe food hotspots uitgebreider worden toegelicht.
Vrijdag
In de stromende regen reden Chanou en ik in het donker naar Schiphol toe, eindelijk kon onze trip gaan beginnen. Na iets meer dan een uur vliegen landen we in Kopenhagen. Voor de oplettende lezer, dat behoort inderdaad niet tot Zweden. We vliegen op Kopenhagen in Denemarken omdat je vanuit hier met de trein over een brug binnen een half uurtje in Malmö, Zweden bent. Hier haalden we onze huurauto voor de komende dagen op en onze road trip kon beginnen!
We stopten al snel bij een supermarkt, even wat snacks en hoognodige dingen voor onderweg kopen. Daar liep ik ook tegen deze gigantische pakken knäckebröd aan. Nadat ik deze foto op Instagram postte kwam ik er al snel achter dat je ze blijkbaar ook bij Ikea kunt kopen, ik let blijkbaar weer niet goed op 😉 . Naast knäckebröd waren er ook bakken vol met heerlijke zoete broodjes te vinden, ook typisch voor dit Scandinavische land.
Na een vlotte lunch in het winkelcentrum waar de supermarkt gelegen was, vervolgden we onze reis. Op naar de eerste stop die op ons programma stond: Sofiero Palace in Helsingborg. Het is een gigantisch groot park dat volstaat met mooie bloemen en ook heel veel appelbomen. Wij waren er in het appelseizoen, en het scheelde niet heel erg veel of er landde er eentje op ons hoofd. Zo vers vanuit de boom. Ik kreeg ook gelijk het herfstgevoel nadat ik verschillende paddenstoelen vond in het bos.
Ik had verwacht dat we vlot weer weg zouden zijn bij het park, maar we vonden het erg leuk. Het terrein is groot en er is van alles te zien. Als je met kinderen komt zullen die zich ook prima vermaken, want er zijn genoeg gelegenheden voor ze om lekker te spelen. Wil je liever lekker eten, dat kan hier ook. Er is een restaurant dat zeer hoog aangeschreven staat. Wij aten hier echter niet, maar reden een paar honderd meter verder voor onze eerste Fika.
En die eerste Fika deden we bij Brodkultur, ook in Helsingborg. Een leuke knusse zaak waar we bij de voordeur werden opgewacht door wat kippen. Eenmaal binnen was er niet heel erg veel keuze meer, maar alles wat er nog lag zag er super uit. We genoten van lekkere broodjes en liepen daarna nog even achterom naar een soort boerenwinkel.
Volgende week vertel ik je uitgebreider over deze locatie, anders zou dit artikel wel heel erg lang worden (wat het al is, dus ik zou er maar wat te drinken bij pakken als je dat nog niet hebt gedaan).
Goed, na onze eerste kennismaking met de Zweedse Fika was het tijd om naar ons huisje voor de eerste twee nachten te rijden: Villa Sigrid Vejbystrand. Een prachtige cottage vlak bij het strand. Met een fijne keuken, badkamer, woonkamer en slaapkamer een heel erg fijn verblijf. Op de veranda rondom het huis kun je heerlijk buiten zitten en het interieur is samengesteld met spullen van lokale designers. Dat vonden we een heel leuke toevoeging.
Na een beetje geluierd te hebben na al een lange dag (het was vroeg opstaan voor ons), stapten we weer in de auto en reden we naar een restaurant in de buurt; Papas Restaurang. Het ligt aan de kust van Båstad en is mediterraans georiënteerd. We hebben er genoten van een heerlijke steak en pasta. Je kunt hier in de haven ook prima nog een stukje lopen om lekker uit te waaien, en je ziet de o zo bekende rode houten hutjes (zie allereerste foto in dit artikel) staan in de haven. De vlaggen aan vrijwel alle boten maken het af: we zijn echt in Zweden.
ZATERDAG
Na een goede nacht slaap begonnen we met een heerlijk ontbijt dat bestond uit lokale producten die al voor ons waren verzorgd. Een heel fijn en lekker begin van de dag. We besloten niet té veel te eten, want we wisten namelijk ook dat we die dag nog meer dan genoeg zouden proeven.
Na het ontbijt reden we naar Mölle Krukmakeri. Eenmaal aangekomen twijfelden we een beetje of we daar nu echt naar binnen gingen, maar we besloten toch even te kijken. Hoewel het interieur hier en daar op zijn zachts gezegd bijzonder was (daarover volgende week meer), zijn we toch blij met deze stop. We hebben er genoten van twee heerlijke taartjes en een goede kop cappuccino.
Het is trouwens ook een aanrader om even door te rijden (of lopen, dichterbij dan je denkt) naar de haven. Je hebt vanaf daar een prachtig uitzicht op de huizen langs de kust. En die kustlijn zelf mag er ook zijn.
Volgende stop op de planning: Höganäs Saluhall. Hier had ik echt heel erg veel zin in. Het is een food hall met daaromheen allerlei boetiekjes. De foodhal was iets anders dan ik mij had voorgesteld, ik verwachtte namelijk allemaal losse kraampjes. Dat was niet het geval, ik kan het best de vergelijking maken met een grote boerenwinkel. Formaatje kleine supermarkt. We besloten hier wat lekkere dingen mee te nemen voor bij het diner. Er was zoveel lekkers dat we wilden proeven, dat we besloten een soort borrel te maken in ons huisje in plaats van uit eten te gaan.
Boven de boerenwinkel zit een groot restaurant waar je heerlijk kunt eten. Althans, het eten vonden we er heerlijk uitzien. Hoewel we hier eigenlijk wilden lunchen, zaten we nog steeds vol van de taartjes en we hadden ook nog een andere hele toffe plek voor de Fika op de planning. Dus geen lunch voor ons, maar wel heel veel taartjes op zaterdag. Vonden we zelf geen probleem. Het is het ook zeker waard om nog even binnen te kijken bij de leuke boetiekjes. We kwamen ontzettend veel leuks tegen, al hadden we jammer genoeg niet zulke grote koffers mee dat we echt lekker konden shoppen (ik heb het overigens wel voor elkaar gekregen om hier een winterjas te kopen en in mijn koffertje erbij te proppen 😉 ).
Ik denk dat dit wel de leukste locatie was voor een Fika: Flickorna Lundgren. In een lief klein huisje plaatsten we onze bestelling met taartjes en kregen van de lieve eigenaresse een stukje achtergrond te horen. Ook hierover volgende week meer. Ze gaf ons nog de specialiteit van het huis mee en daarna namen we plaats in de zon met een prachtig uitzicht over weilanden met de zee op de achtergrond. En dat aan de rand van een bos.
Dat vind ik zo bijzonder aan Zweden. We waren eigenlijk altijd in de buurt van de zee. Dan rijd je midden in een bos, komt er even een open veld en zie je vervolgens gelijk de zee. En nu weet ik als Haarlemmer die dicht bij de kust woont natuurlijk best wel dat er duinen en bossen langs de zee te vinden zijn, maar in Zweden is het echt anders. Hier lijken de duinen zoals wij die kennen te ontbreken en zit je vanuit het bos al snel bij de zee. Ik houd ervan.
Met wederom een gevulde buik reden we terug naar ons huisje. We wilden namelijk nog even gebruik maken van de huurfietsen die bij het huisje stonden. Nu het nog licht was konden we prima even het kleine stukje naar het strand fietsen en zo een stuk langs de kust fietsen. Echt een aanrader hoor, om een stuk te gaan fietsen. Houd wel rekening met een iets heuvelachtiger landschap dan het platte Nederland 😉 .
’s Avonds genoten we van onze zelf samengestelde borrel met een wijntje. Of nouja, het was meer een soort appelsap/cider. In de supermarkt mogen namelijk alleen alcoholische dranken met maximaal 3,5% alcohol worden verkocht. Dus onze witte wijn bevatte slechts 2,2%, een wijntje wat je echt zo wegdrinkt. In de supermarkt vind je dan ook weinig wijn en het gros is alcoholvrij. Hetzelfde geldt voor bieren, al is daar wel veel meer van. En appelcider, daar breek je ook je nek over. Als je voor een echte wijn of wat zwaarder biertje wilt gaan, moet je even naar de staatswinkel rijden. De staat in Zweden heeft namelijk een alleenrecht op de verkoop van alcoholische dranken (van meer dan 3,5%). Deze winkels heten Systembolaget, eigenlijk een slijterij zoals wij die kennen. Oh, en in restaurants kun je ook gewoon een glaasje wijn nemen hoor. Cafeetjes zoals wij die kennen in Nederland zijn er dan weer niet leerden wij van de eigenaren van ons volgende verblijf.
Zondag
De volgende ochtend was het tijd om onze koffertjes in te pakken en ons mooie verblijf van de laatste dagen gedag te zeggen. Na zo’n 2 uur rijden kwamen we aan bij Österlenchoklad, dit vonden we ook al zo ontzettend leuk. Eigenaresse Ulrika kwam ons in het oude schoolgebouw al snel tegemoet om ons van alles te vertellen over haar bedrijf en de productie van hun eigen chocola. Je raadt het al. Ook hierover volgende week meer. Ik kan je in ieder geval vast vertellen dat ik er fantastisch lekkere chocolade heb gegeten en niet met lege handen naar huis ging.
Voor de lunch reden we een stukje verder naar Byvägen. Eigenaar Matti vertelde ons over zijn ecologische bakkerij waar alles vegetarisch is. Veel is ook vegan, maar niet alles. We lunchten er met fantastische pizza’s die net vers gebakken uit de pizzaoven kwamen en kregen vervolgens ook nog een heerlijk kaneelbroodje op basis van zuurdesem. Dat had ik nog niet eerder geproefd, maar is wel ontzettend lekker. Je komt overigens terecht in een lange rij, want deze zaak is populair. Gelukkig werken ze wel snel en kun je er heel mooi en gezellig zitten. Met lekker eten, en dat is ook wat waard.
Na de lunch reden we door naar Kivik, een dorp met ongeveer 1300 inwoners. In het laatste weekend van september ontvangen ze daar echter ruim 25.000 mensen. Ja echt, ik snap ook nog steeds niet waar ze die allemaal laten. Ze komen massaal af op het appelfeest. Want Kivik is hét appeldorp van Zweden. Het maakt niet uit waar je staat, je ziet altijd ergens wel ergens een paar appelbomen. En aan de rand van het dorp zelfs velden vol.
Eigenlijk kwamen we hier voor nog meer zoetigheid, maar we wisten echt niet waar we nog meer eten moesten laten. Een ‘probleem’ waarvan we niet wisten dat het bestond. Dus in plaats van het ontdekken van lekkere eettentjes, besloten we het dorp zelf te ontdekken. We liepen door de haven op de pier en namen daar plaats op een bankje in de zon. Genieten! Zeker met het mooie uitzicht.
Na uitgebuikt te hebben in de zon vertrokken we naar ons laatste verblijf: Tastecelebration. Heel toevallig gerund door een Haarlemmer en zijn Zweedse vrouw (die ook foodblogger is, hoe leuk!) die sinds een klein jaar weer in Zweden wonen. Dit hotel is compleet gefocust op het culinaire aspect. Dat blijkt uit het heerlijke 5 gangen diner dat ons ’s avonds werd voorgeschoteld, maar ook uit de workshop die we de volgende dag mochten volgen. Oh, en niet te vergeten: de kookboekenbibliotheek. Hier vind je overigens ook heel veel Nederlandse kook- en bakboeken.
Maandag
Isabel leerde ons de fijne kneepjes van het vegan bakken. Iets waar ik zelf maar weinig verstand van heb, dus het was erg leuk om hier meer over te leren en vooral om het een en ander te kunnen proberen. Wie dacht dat het bij bakken bleef heeft het mis, we gingen namelijk ook ons resultaat op de foto zetten. Foodfotografie op de veranda van een prachtig oud pand met een nog prachtiger uitzicht. Ik vermaakte mij prima.
Hoe jammer ook, aan alles komt een eind. Na ons workshop resultaat geproefd te hebben (yum!), stapten we weer in de auto en reden terug naar Malmö om de auto in te leveren die ons de afgelopen dagen door het mooie Zweden heeft gereden. We genieten nog even van de laatste uitzichten onderweg en benoemen in de auto wat ons het meest is opgevallen de laatste dagen. Dus onze paar (gekke) feitjes op een rij:
- De Zweden zijn dol op rotondes. Echt, je breekt je nek erover.
- Hetzelfde geldt voor de rode houten huizen, love it.
- Ze zijn ook ontzettend vriendelijk. Behalve bepaalde vrouwen in het verkeer rondom Malmö, we snappen nu nog niet waar ze zich druk om maakten.
- We moesten even wennen aan het begroeten met Hej Hej de hele tijd (soort van heb ik met jou op school gezeten gehalte).
- De Fika is een fantastische traditie, koffie met gebak of zoete broodjes. Wat mij betreft introduceren we dat ook in Nederland.
- De natuur is prachtig. Een glooiend landschap, overal dicht bij de zee en prachtige uitzichten.
- Het waait altijd. Overal.
En wie is er nu net zo enthousiast als ik en staat te trappelen om naar Zweden te gaan? 😉
Zoals ik al zei, volgende week vertel ik je nog wat uitgebreider over een aantal lekkere locaties waarvan wij vinden dat het écht de moeite waard is om heen te gaan.
We zijn uitgenodigd voor deze trip, wat ik erover schrijf bepaal ik echter zelf en alles komt voort uit oprecht enthousiasme.
